Openhartig gesprek met Raymon van der Biezen
Hoi Raymon
Nou laten we maar beginnen met waar en wanneer je bent geboren?
Raymon... Ik ben op 14 Januari 1987 geboren in Heesch.
....
De meeste weten wel dat je op vrij jonge leeftijd al begonnen bent met de fietscross sport, maar welke rol
hebben je vader en moeder in het geheel gespeeld, aan het niveau waar je nu op zit ?
Raymon...Die hebben de grootste rol hierin gespeeld denk ik, want zij hebben mij vanaf het moment dat ik begon met Fietscross
(op 4 jarige leeftijd) altijd gesteund en ze hebben mij overal maar naartoe gebracht zodat ik op verschillende banen kon trainen en wedstrijden
fietsen. Ook thuis voor ons huis heb ik altijd een crossbaantje gehad, daar ben ik toen der tijd
technisch beter door gaan fietsen. Ik werd wakker met mijn crossfiets en ik ging ermee naar bed, dat is nu overigens nog steeds zo!
...
Heb je ooit op het punt gestaan om te stoppen met de sport? De meeste crossers haken toch af als ze rond de
15 a 16 jaar zijn (uitgaan, drank, vriendin)…
Raymon...Nee, dat is nooit in me opgekomen, want fietscross is mijn passie… Er is wel ooit een doktor geweest die tegen mij
gezegd heeft dat ik beter kon stoppen i.v.m. een slechte groei tijdens mijn puberteit. Volgens hem kon ik beter een
duursport zoals wielrennen gaan doen. Ik wilde daar niks van weten en ik ben ook nooit gaan twijfelen of beter voor mij
zou zijn als ik zou stoppen.
........
Wat heeft jouw gedreven om door te gaan?, had je voorbeelden in de sport, Doelen om te bereiken, of was het
omdat ongeveer rond die tijd bekend werd dat de sport een os status kreeg van het IOC?
Raymon...Natuurlijk had ik ook voorbeelden zoals Bas de Bever (nu mijn coach), Robert de Wilde, Nico en Pieter Does, Rob vd Wildenberg. Ik wilde
altijd zo goed worden als hun, maar het is vooral de sport zelf die ik zo leuk vind. Dat Fietscross
Olympisch is geworden heeft zeker een grote invloed op de sport en mijzelf gehad. Sindsdien kan ik fulltime bezig zijn met mijn passie en heb ik maar
1 droom… Dat was Beijing 2008, nu is dat uiteraard Londen 2012.
...
Hoe heb je dit gecombineerd samen met je school in die tijd ?
Raymon...In het begin dat ik in deel uit maakte van de Nederlandse Selectie was het nog te combineren. Vanaf het moment dat we
een fulltime programma zijn gaan draaien (toen was ik 19 jaar), ging dat niet meer. Ik heb mijn klein keuze vakken op het
Cios afgemaakt en ben daarna gestopt met school omdat ik een doel had: Olympische Spelen Beijing 2008.
......
Was het in die tijd moeilijk om aan sponsors te komen , voordat redline en de nationale selectie werden
opgericht, zoals de meeste weten is dit op zich wel een kostbare sport, als je toch internationaal wilt mee rijden
met de top ?
Raymon...Dat was inderdaad erg lastig! Gelukkig zorgde Jack Martens tweewielers en HVM parts er bijna vanaf het begin voor dat
ik elk seizoen een nieuwe fiets en TLD kleding kreeg. Voordat ik deze life time sponsors kende, heb ik ook voor een aantal teams gefietst zoals,
Bouwcombinatie en Webco.
……
Aangezien fietscross nu een fulltime job voor je is, heb je nog wel tijd om je prive leven te leiden, ik neem aan dat
je nog wel andere hobby's hebt ?
Raymon...Echt veel tijd houd ik niet over voor andere dingen, want ik neem het leven als een Fulltime BMX’er heel serieus.
De KNWU, NOC*NSF en een hoop andere sponsoren maken het mogelijk om nu fulltime bezig te zijn met deze
fantastische sport. Ik zie dit als de kans van mijn leven en daar wil ik het maximale uithalen. Onnodige risico’s probeer
ik te vermijden, maar soms als ik tijd heb ga ik graag even crossen op mijn pitbike of ik haal mijn RC car uit de kast, want
dat is veiliger haha. Verder probeer ik ook nog af en toe bij familie en vrienden langs te gaan, al dat schiet er ook weleens
bij in…
Ga je ook vaak met de rest van de Selectie op stap ?
Raymon...Nou vaak zeker niet, want dat kan gewoonweg niet als Topsporter… Maar als we die ene keer met Nieuwjaar of na het
WK een keer opstap gaan, dan ga ik wel samen met een aantal van de Selectie.
............
Hoe is het om de hele wereld rond te reizen, neem je uit elk land souvenirs mee of andere dingen, en heb je enig sinds
kans om iets van de omgeving te zien als je daar bent?
Raymon...Ik vind het gaaf om wedstrijden over de hele wereld te fietsen, want elke keer als je ergens naartoe gaat leer je wel weer
iets nieuws en maak je van alles mee. Natuurlijk zijn we niet onderweg als een stel toeristen, maar je pikt toch stiekem
veel op van de omgeving. Persoonlijk ben ik niet zo van de souvenirs, maar als ik echt iets leuks zie dan neem ik het wel
mee.
..................
En hoe ziet zo een trip eruit qua tijds indeling, vrije tijd, trainingen ?
Raymon...Alleen als we echt ver moeten vliegen, zoals naar Amerika of Australië en het tijdverschil is groot, dan zijn we een week
van te voren al op de plaats van bestemming zodat we aan alles kunnen wennen. We proberen zo snel mogelijk het
ritme op te pakken, door verder te gaan met specifieke voorbereidingen voor een grote wedstrijd. Zo kunnen we vaak
terecht op een lokale crossbaan en anders doen we wat herstel of sprintwerk op de weg. Er is voldoende vrije tijd om een
keer het centrum in te gaan, maar dit is vooral bedoeld om goed te rusten.
......
Krijg je ook de kans om je vriendin mee te nemen of moet die thuis blijven?
Raymon...Die moet helaas thuis blijven, al begrijp ik dat wel…
........
Nu even wat anders hahaha, Ik heb je gezien op de oldschool reunie in slagharen, en ik vroeg me eigen toch af
hoe jullie hier tegen over staan, qua geschiedenis en evolutie van de crossfiets ten opzichte van nu?
Het was heel cool om al die oude crossfietsen, magazines, enz. te zien op de Oldschool Reunie in Slagharen.
Raymon...Daar kon je heel goed zien hoe Fietscross begonnen is en dat is een groot verschil met het heden.
De banen zijn steeds extremer geworden en daar werden de fietsen ook op aangepast. Ik ben blij met mijn huidige
Redline, want als ik de crossfietsen van vroeger zie, dan zou ik daar echt geen Supercrossbaan mee durven fietsen!
...................
Vind je de banen extreem geworden t.o.v. van vroeger, en is het voor de kleinere crossers nog wel leuk ?
Raymon...Zoals ik hierboven al zei zijn de crossbanen niet meer te vergelijken met vroeger. Ik denk soms wel eens dat ze
veel te extreem worden voor kinderen die beginnen met Fietscross, want hoe moeten zij nu leren springen of
achterwielen!? Die stap is eigenlijk te groot voor beginners. Maar als ik terugdenk aan mijn eerste keer op de
crossbaan, toen ik wilde niks liever dan over de grootste bult fietsen.
........
Nu we toch aan dit onderwerp begonnen zijn, Hoe was jouw eerste supercross wedstrijd
en dan bedoel ik de startheuvel en de bizarre jumps, hoe ervaarde je dit ?
Raymon...Mijn eerste Supercross wedstrijd was Aigle “Zwitserland” 2006. Ik had nog nooit zulke grote bulten gesprongen, dus ik was heel zenuwachtig.
Gelukkig had ik zoveel drang dat ik de heuvel afging en de bulten gewoon sprong, maar mijn hartslag
zat meerdere keren in mijn keel. Dat bleef het jaar daarna overigens ook nog zo, want ik vond het eng om met 8 man
tegelijk van zo’n hoge startheuvel af te knallen. Als ik alleen op de baan was, dan vond ik het geweldig…
.....
Heb je wel is getwijfeld om van start te gaan tijdens een sx omdat de baan te gevaarlijk was ?
Raymon...Nee, ik heb nooit getwijfeld om van start te gaan, maar ik durfde in het begin mijn ellebogen nog niet te gebruiken!
...
Ik kan me eigen ook voorstellen dat een blessure flink roet in het eten kan gooien, hoe ga je hier mee om na een zware crash zowel lichamelijk als
geestelijk, hoe stap je over zo een klap heen ?
Raymon...Ik heb dat helaas meerdere keren meegemaakt. Zo kwam ik eind 2007 hard ten val terwijl ik bezig was met de Kwalificatie voor de Olympische
Spelen. Ik brak toen mijn kaak op 2 plaatsen. Afgelopen jaar viel ik halverwege het seizoen en ik brak
hierbij mijn middenhandsbeetje en mijn oogkas. Ik was nog niet hersteld voor het WK in Adelaide, maar ik heb het toch geprobeerd! Een blessure komt
nooit op het juiste moment, want als het gebeurd buiten het wedstrijdseizoen, dan komt je hele voorbereiding in gevaar. Natuurlijk zit er een groot
verschil in een blessure krijgen door bijv. overbelasting of door een zware crash zoals ik meerdere keren heb meegemaakt. In beide gevallen wil je
weer zo snel mogelijk de oude zijn, maar
dat gaat niet altijd zoals je hoopt. Na een crash moet je ook nog stevig in je schoenen staan om er weer net zo hard
tegenaan te gaan als voorheen. Ik begin de eerste trainingen meestal wat rustig en zodra mijn lichaam 100% voelt dan
weet ik dat ik er weer tegenaan kan en ook moet, want anders word je bang. Ik probeer aan positieve dingen te denk zoals
wedstrijden die goed zijn gegaan. Die crash hoef ik niet nog een keer mee te maken, dus dat probeer ik te vergeten.
..........
Word het niet eens tijd voor een permanente supercross baan in Nederland en waarom is deze er eigenlijk nog
niet ?
Raymon...Leuk dat je deze vraag stelt, want zo’n baan zal op korte termijn gerealiseerd worden op Papendal!
Dat het even heeft geduurd heeft simpelweg te maken met geld.
.......
Wat denk je van een indoor SX in de Ahoy hahaha zou waanzinnig zijn natuurlijk om dit spektakel ook naar
Nederland te halen 1 keer per jaar ?
Raymon...Dat zou helemaal geweldig zijn en zeker goed voor de sport in ons land. Als we binnenkort een volledige SX baan op Papendal hebben liggen,
dan kan het daar ook perfect georganiseerd worden.
........
Jullie zijn nu Chula Vista ter voor bereiding van het seizoen 2010 met als eerste klapper de SX in madrid, Hoe voel
je je nu?
Raymon...We hebben afgelopen winter eerst een goede basis neergelegd met duur en krachttrainingen. Iedereen inclusief ikzelf is sterker geworden en
dat zijn we nu aan het omzetten naar explosiviteit en snelheid. Na 2x10dgn in Zuid Frankrijk te
hebben getraind, zijn we nu in Chula Vista “Amerika” om specifieker voor de eerste World in Madrid te trainen.
Mijn gevoel zegt, dat ik goed op schema lig en de sprinttijden liegen er ook niet om. Mijn lichaam is orde, dus we trainen
nu vooral explosiviteit en snelheid en ik ga nu proberen het goede fietsgevoel op de Supercross baan creëren door veel
op de baan te fietsen.
.........
Ik en de rest van Nederland hopen natuurlijk op een grote orange rush in madrid, maar bekijken jullie de
progressie van de andere SX deelnemers ook nog via de internet beelden om te kijken wat hun bereikt hebben?
Raymon...Persoonlijk ben ik daar niet mee bezig. Ik weet dat ik elke kwaliteitstraining tot het uiterste moet gaan en dat ik op de juiste momenten
rust moet nemen om vooruitgang te boeken. Ik ga er gewoon vanuit dat iedereen zijn uiterste best doet, dus
dat doe ik ook!
.......
Hiermee wil ik dit interview afsluiten en jouw en de nationale selectie het allerbeste wensen in 2010.
Raymon...Danny, bedankt voor het interview. Willen jullie verder op de hoogte blijven, check: http://www.raymonvdbiezen.com
hartelijk bedankt Raymon
[Edited on 17-2-2010 by Danny]
[Edited on 17-2-2010 by Danny]
Je kan Verzamelen wat je wilt , maar zonder het meegemaakt te hebben is het zinloos.
|
![[*]](images/Ice//default_icon.gif){kind=icon}
